Koekoeksjong

9 12 2013

koekoeksjongHet ‘debuut’ The Cuckoo’s Calling van Robert Galbraith kreeg goede recensies. Zo bewees de schrijfster – niemand minder dan J.K. Rowling – dat ze ook onder een andere naam zonder hulp van haar reputatie een succesvol boek kan afleveren. Het was helemaal niet de bedoeling dat de lezers zouden ontdekken wie de werkelijke schrijver van dit boek was, maar die ontdekking maakte er wel een bestseller van.

Rowling kan boeiend schrijven, dat heeft ze al voldoende bewezen. Wie niet gecharmeerd is van magie en toverkunst en daarom Harry Potter links heeft laten liggen, heeft met Koekoeksjong de kans om toch van haar vaardige pen te genieten.

Koekoeksjong is een traditioneel detectiveverhaal. De speurder, privé-detective Cormoran Strike, een oud-militair met het uiterlijk van een bokser, een half been en een getroebleerde jeugd, komt door gesprekken en ouderwets speurwerk langzaam maar zeker tot de oplossing van de schijnbare zelfmoord van een beroemd fotomodel. Hierbij wordt hij geholpen door uitzendkracht Robin Ellacott. Een heel scala aan kleurrijke personages komt langs en Galbraith/Rowling weet die in enkele zinnen raak te typeren, waarbij ze onsmakelijke details niet altijd uit de weg gaat.

Koekoeksjong, een dikke pil van 519 bladzijden, heb  ik grotendeels op één dag uitgelezen. Niet erg gezellig voor mijn huisgenoten, wel een bewijs van veel leesplezier! Goed nieuws: het volgende deel rond het speurdersduo staat voor 2014 op het programma.

– Lees meer over het verhaal op Mustreads
Inkijkexemplaar op DeBoekerij met de eerste bladzijden





Een Goede Raad: J.K. Rowling

22 02 2013

momredirAl ruim voordat het verscheen, werd er wereldwijd volop gesproken over het nieuwe boek van ‘Harry Potter’ schrijfster J.K. Rowling. Dit keer richt de schrijfster zich namelijk op het volwassen publiek en men was bijzonder nieuwsgierig naar wat ze voor ons in petto had.
Toen het dan eindelijk uitkwam waren de reacties in de media niet al te positief. Koppen als ‘Britse media geschrokken van nieuw boek J.K. Rowling’ en ‘Daar is-ie dan: de nieuwe Rowling: zonder toverstaf, mét schuttingtaal’ maken dat ik me afvraag wat er dan wel niet allemaal in dat boek staat!

Zodra de eerste grote run op het boek in de bieb wat geluwd was, heb ik het meegenomen. Ik zat alleen nog steeds een beetje met die titel, het kwam op mij wat oubollig over. Wat zou die goede raad dan wel zijn?
Al vrij snel werd me duidelijk dat het helemaal niets met een advies te maken had, en zodra ik dat in de gaten kreeg vond ik de titel juist wel weer grappig bedacht. Ik zal er verder niet over uitweiden, dat mag iedereen zelf lekker ontdekken! 😉

Eerlijk is eerlijk, ik heb me er wel even toe moeten zetten om door te lezen. Niet omdat het  niet leuk was, maar omdat er zoveel personages in voorkomen. Als je een paar dagen niet gelezen hebt weet je echt even niet meer wie wie is…
Gelukkig had ik ineens een paar avonden na elkaar tijd om even lekker te lezen en toen zat ik meteen helemaal in het verhaal.
Het is heel erg verrassend en daardoor blijf je als lezer echt geboeid. Je leert de personages heel goed kennen, vooral omdat je ze vanuit verschillende perspectieven te zien krijgt. Alle personen in dit boek kennen elkaar namelijk op de één of andere manier en dat geeft het verhaal net even iets extra’s.

In de laatste hoofdstukken van het boek gebeurt ontzettend veel en daardoor lukt het je echt niet meer om dit boek even aan de kant te leggen. Het lijkt wel een mini vulkaanuitbarsting, zoveel gebeurtenissen ineens! Het onverwachte einde had ik echt niet aan zien komen, het raakte me diep. Misschien omdat ik zelf moeder ben, maar vooral omdat Rowling (al) haar  personages zo beeldend weet neer te zetten. Ik kon die traan die ineens over mijn wang rolde echt niet tegenhouden…

Een goede raad? Lezen dat boek!








%d bloggers liken dit: