Made in Germany

13 11 2013

We kunnen er niks aan doen, onze liefde voor Duitsland wordt steeds groter. We mijmeren over een Nederlandse Angela Merkel en juichen stiekem voor het Duitse elftal. We sturen verdwaalde Duitse toeristen niet meer de verkeerde kant op en gaan graag op vakantie bij onze Oosterburen. Kortom tijd voor drie recente producten uit Duitsland. Een prettige roman over een verzekeringsagent en een film en tv-serie die een genuanceerd beeld geven van Duitsers in de Tweede Wereldoorlog.

Made in Germany

Made in Germany

Romantische jaren
Paul Ingendaay schreef met Romantische jaren een verhaal om langzaam verliefd op te worden. Marko Theunissen heeft zijn studie eraan gegeven en wordt verzekeringsagent voor de Rheinische in een klein Duits dorp. Al weidt hij wel ’s uit over het verzekeringswezen, dankzij de droge humor en de licht sarcastische ondertoon zijn de avonturen van een verzekeringsagent op het platteland een plezier om te lezen.
Uiteindelijk is zijn beroep slechts bijzaak en is het verhaal vooral een mooi psyschologisch portret van een man die niet aan de verwachtingen voldoet, die de liefde zoekt bij een getrouwde cliënte en ondanks alles toch zijn familie bij elkaar probeert te brengen. Voeg daarbij nog een paar opvallende bijfiguren zoals zijn vader, een gestoorde vriend en een hippie-zus en je hebt een mooie roman voor mensen met geduld, die zich graag laten meedeinen op de golven van een weinig opmerkelijk leven.

Lore
Schrijfster Rachel Seiffert is van Duits-Australische afkomst. Uit haar roman The Dark Room is het verhaal over Lore verfilmd door de Australische regisseuse Cate Shortland. Lore is 14 jaar als de Tweede Wereldoorlog tot een eind komt. Haar vader is een hoge SS-officier die gearresteerd wordt. Haar moeder laat Lore in het zuiden van Duitsland achter met haar jongere zus en tweelingbroertjes met de boodschap dat ze naar oma moeten reizen die op een van de Waddeneilanden woont. Lore gaat deze reis vol ontberingen aan, dwars door een verwoest land dat bezet is door Russen en Britten. Ze krijgt hulp van een oudere Joodse jongen. Haar verhouding met hem laat zien dat ze zich, ondanks de wederzijdse aantrekkingskracht, niet los kan maken van haar nationaal-socialistische opvoeding. De lyrische beelden staan in schril contrast met de ellende om Lore heen. Een film die de gevolgen van deze oorlog door Duitse ogen laat zien. Lore blijft nog lang op je netvlies, vooral als coming-of-age in een gruwelijke tijd.

Unsere Mütter, unsere Väter
In de zomer van 1941 nemen vijf vrienden afscheid van elkaar met de woorden “met de kerst zien we elkaar weer” in de stellige overtuiging dat tegen die tijd de Russen zijn verslagen. De broers Wilhelm en Friedhelm trekken met hun legeronderdeel naar het oostfront. Charlotte is verpleegster en heeft zich aangemeld voor een hospitaal vlak achter het front. Viktor, van joodse komaf, blijft achter met zijn vriendin Greta die een zangcarrière ambieert. Hitler’s Blitzkrieg liep al snel vast in de Russische winter en het snelle weerzien blijkt een illusie.

Zoveel jaar na de Tweede Wereldoorlog is het koorddansen voor de makers van de meeslepende serie, Unsere Mütter, unsere Väter. Alles wat Duitsers maken over de Tweede Wereldoorlog zal altijd onder de microscoop worden bekeken. De makers kregen veel kritiek op hun weergave van het Poolse verzet. Dit zal vooral komen door de scène van een overval op een Duitse trein door het verzet. Deze overval krijgt een vreselijke wending als ze ontdekken dat de wagons volgepakt zijn met Joden die afgevoerd worden naar een van de concentratiekampen. Na de overval lopen de verzetmensen weg van de wagons zonder de Joden te bevrijden. De vraag is of iemand uit het land waar het anti-semitisme uitmondde in de Holocaust iets kan zeggen over het reëel bestaande anti-semitisme in een ander land. Daarnaast vonden critici dat de belangrijkste personages te veel als slachtoffer neergezet worden. 

Zelf deel ik de kritiek niet, daarvoor is het verhaal te genuanceerd verteld. Het laat bijvoorbeeld zien dat door de  jarenlange propaganda mensen nog steeds geloven in de eindoverwinning terwijl de Russen Berlijn naderen. Of door de hoge Duitse officier die na de capitulatie de geallieerden helpt bij het registreren van overlevenden. Oorlog brengt, in de woorden van Friedhelm, het slechtste in de mens naar boven. Dat Friedhelm, die kritisch is op de verering van Hitler en de oorlogszuchtige weg van zijn vaderland, als soldaat verandert in een koelbloedige moordenaar toont dat deze serie laat zien dat er geen winnaars zijn in een oorlog.





Oorlogsverhalen – deel 2

25 07 2013

Het voelt een beetje vreemd om dit stukje te schrijven nu het zulk prachtig weer is, want ik associeer oorlog eigenlijk altijd met winterse kou. Maar ik had jullie een vervolg op mijn eerdere blog over oorlogsboeken beloofd, dus ik doe maar even net of ik niet in de gaten heb hoe  heerlijk het buiten is! De volgende vier oorlogsboeken zijn namelijk zo mooi, die moet je gewoon lezen!

De vergeldingOm te beginnen een boek dat net uit is: De vergelding; een dorp in tijden van oorlog geschreven door Jan Brokken. 
Het speelt zich af in Rhoon, een kleine plaats vlakbij Rotterdam, in oktober 1944. Een aantal meiden uit het dorp hadden, tot grote ergernis van de rest van het dorp, een meer dan vriendschappelijke band opgebouwd met de Duitse soldaten die in Rhoon ingekwartierd zaten. Ze kwamen regelmatig samen in de woning van een weduwe in het dorp, die zichzelf en haar dochters probeerde te onderhouden met de cadeau’s die ze van de Duitsers kreeg in ruil voor haar gunsten. Na afloop van één van deze avondjes kwam een Duitse soldaat om het leven omdat er een elektriciteitskabel over de weg was gelegd. Iedereen wist meteen dat het om sabotage ging, die kabel was daar niet zomaar neergevallen. Maar niemand wist wie de dader was. De Duitsers hadden wel een vermoeden en lieten als vergelding zeven jonge mannen voor het vuurpeloton ombrengen.
Een heel intrigerend boek, omdat na al die jaren nog steeds niet duidelijk was wie de kabel daar nu neergelegd had. De schrijver, zelf opgegroeid in Rhoon, probeert de ware dader te ontmaskeren. Het boek leest soms wat staccato omdat er veel feiten en uitleg voorbij komen, maar het verhaal is heel boeiend en daarom zeker de moeite waard.

Clara's oorlogDan Clara’s oorlog, het waargebeurde verhaal van de 15 jarige Clara die in het Poolse Zolkiew woont. Wanneer de Duisters het dorp in 1942 bezetten, moet het gezin van Clara naar het Joodse getto. De familie Beck die bij hen in de buurt woont biedt het gezin de mogelijkheid bij hen in de kelder onder te duiken, samen met nog aantal andere joden waardoor er in totaal 18 mensen verstopt worden. Meneer Beck staat bekend als drinker, versierder en antisemiet en vormt daardoor een goede dekmantel. Wanneer de oorlog ten einde loopt wordt het huis tot overmaat van ramp gevorderd door de SS’ers. Gelukkig mag de familie Beck gewoon in het huis blijven, zou het hen lukken alle onderduikers in leven te houden?
De jonge Clara houdt gedurende de lange jaren onder de grond een dagboek bij en aan de hand daarvan is dit mooie en ontroerende boek ontstaan.

Terugkeer ongewenstOorlogsverhalen zijn altijd indringend en vaak schokkend, maar Terugkeer ongewenst van Charles Lewinsky is echt een ontzettend goed voorbeeld van de onrechtvaardigheid van die vreselijke oorlog. De titel zegt het al, en hoe kúnnen mensen zo over elkaar denken? Nog lang nadat ik het boek uit had zat ik te zieden, waarom moest dit nou? Lewinsky, bekend van Het lot van de familie Meijer is een fantastisch verteller waardoor hij het voor elkaar krijgt zelfs regelmatig een lach op mijn gezicht te toveren tijdens dit verhaal, ook al speelt het in de door de Duisters gecreëerde hel Theresienstadt. De joodse acteur en regisseur Kurt Gerron wordt door de kampcommandant bevolen een propagandafilm te maken over het kamp, die bekend wordt onder de naam  ‘Der Führer schenkt den Juden eine Stadt’.  De bedoeling van deze film was dat de Duitsers aan de rest van de wereld konden laten zien hoe goed de joden het wel niet hadden in de concentratiekampen. Er staat een stukje van de film op YouTube, maar ik heb het na een paar minuten weg geklikt. Ik kon er gewoon niet langer naar kijken, na het lezen van dit boek. Ik werd gewoon woest! Wat een vreselijk toneelstuk!
Het einde van het boek had ik wel een beetje verwacht, maar ik zag het niet aankomen waardoor het me meer schokte dan ik had gedacht. Terugkeer ongewenst, vreselijke woorden, maar toch een prachtig boek.

Het geluid van de nachtTenslotte Het geluid van de nacht van Maria DuenasEen prachtige oorlogsroman waarin zowel de Spaanse burgeroorlog als de Tweede Wereldoorlog een rol spelen.
We volgen Sira Quiroga die haar werk in een bekend naaiatelier in Madrid achter zich laat om een nieuw leven op te bouwen in Marokko. Wanneer haar geliefde er met haar geld vandoor gaat en haar met grote schulden achterlaat, probeert Sira in de Spaanse enclave Tétouan weer op te krabbelen door onder een schuilnaam een eigen naaiatelier te beginnen. Op advies van de mede-eigenaar presenteert ze zichzelf als couture ontwerpster waardoor ze een belangrijke en rijke clientèle opbouwt. Eén van haar invloedrijke cliënten vraagt haar, wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, terug te keren naar Madrid om daar als geheim agent aan het werk te gaan. Sira opent daar een goedlopend naaiatelier waar ze voornamelijk de vrouwen van hoge Duitse officieren ontvangt en probeert hen vertrouwelijke informatie te ontlokken.
Een superspannend en meeslepend verhaal!

Tot zover mijn aanraders wat betreft oorlogsverhalen. Ik heb er nog meer gelezen en er zullen ook nog wel meer volgen, dus wie nog meer tips wil kan mij altijd vragen! 🙂





Echte feel-good romans

18 07 2013

Soms heb je van die dagen dat je gewoon even een fijn boek wilt lezen. Geen moord en doodslag, geen verdriet en ellende, nee, gewoon een lekker, makkelijk lezend verhaal. Met een vleugje spanning, wat romantiek en misschien wat geheimzinnige onderdelen, maar niet al te ingewikkeld. Zo eentje die je met een zucht van voldoening uitleest. Laat ik daar nou net weer een paar van gelezen hebben. Echt van die boeken die je een vriendin zou aanraden. Bij deze dus!

De vuurtoren van ConnemaraOm te beginnen De vuurtoren van Connemara van Santa Montefiore. Een bijzonder boek, omdat het verhaal deels beschreven wordt vanuit een wel heel ongebruikelijk personage; namelijk de geest van de overleden Caitlin Macausland. In eerste instantie kun je bijna niet anders dan medelijden hebben met deze door iedereen geliefde vrouw, die op jonge leeftijd overlijdt en haar man en twee kleine kinderen achterlaat. Maar wanneer het verhaal zich ontvouwd begin je toch te twijfelen, was ze wel zo volmaakt als ze leek?
Een heerlijk feel-good boek, waarvan de plot je als lezer al snel duidelijk wordt, maar dat maakt niets uit. Het is een fijn verhaal met gelukkig toch een paar verrassingen op het eind. ‘De zomer is niet compleet zonder een nieuwe roman van Santa Montefiore.’ schrijft weekblad Margriet en dat ben ik helemaal met ze eens!

Het meisje op de rotsenDan Het meisje op de rotsen van Lucinda Riley. Dit boek vond ik in de bibliotheek van Joure op de tafel met ‘aanraders van onze leden’. Hier kunnen bibliotheekbezoekers de boeken neerleggen die ze erg goed vonden. Een leuk snuffelplekje voor wie even niets kan vinden, dat blijkt wel. Want wat is Het meisje op de rotsen een mooi boek zeg!
Op een meeslepende manier wordt verteld hoe twee families jaren geleden met elkaar verbonden raakten. En nu, zo’n 30 jaar later, lijkt de geschiedenis zich te herhalen.
Een bijzonder verhaal met onverwachte gebeurtenissen, soms een beetje te mooi om waar te zijn. Gelukkig is dat helemaal niet storend voor het verhaal, sterker nog, het past er wel bij.

De vertrouwelingTenslotte dan nog De vertrouweling van Kate Morton. Wat een fijn boek zeg! Er zat helemaal niets voorspelbaars in dit boek, en het einde van het verhaal zag ik al helemaal niet aankomen. Super!
Ik ga er verder niets over zeggen, want dit is echt zo’n boek dat je als lezer helemaal zelf moet ontdekken, dan geniet je het meest!

Zodra ik dit boek uithad heb ik meteen nog een titel van deze Kate Morton aangevraagd, want allemensen, wat kan zij mooi schrijven zeg. Ik zag in de catalogus dat ze in ieder geval nog drie boeken geschreven heeft, dus ik kan nog even vooruit, gelukkig maar! 🙂

Drie heel verschillende boeken dus, maar ze hebben één ding gemeen: ik heb van allemaal evenveel genoten!





Kronkelpad van Joubert maakt alle verwachtingen waar

12 07 2013

In mijn blog over oorlogsverhalen had ik het al over Irma Joubert, schrijfster van onder andere Het meisje uit de trein. Haar boeken Het kind van de rivier en het daarbij horende parallelverhaal Pontenilo waren schitterend, en ik keek vol verwachting uit naar het vervolg. Vlak voor mijn vakantie lag hij in de bieb: Kronkelpad. Wat een perfecte timing, want Joubert schrijft van die heerlijke romans, ideaal voor op vakantie! Alleen die voorkant al, dan heb je toch meteen zin om in je ligbed neer te ploffen en lekker te lezen?

KronkelpadIn dit laatste boek over de vrienden in Zuid- Afrika worden alle verhaallijnen uit de eerdere boeken afgerond. Dit keer vanuit het perspectief van Lettie Louw, de dochter van de dokter. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit personage al bijna vergeten was uit de eerdere boeken, omdat ze daarin maar een kleine rol had. Maar dat maakt helemaal niets uit, want Joubert sleept je meteen vanaf het begin weer helemaal mee in haar verhaal en je hebt als lezer het gevoel dat je thuiskomt.
Ik wilde ontzettend graag weten hoe het verder ging met Marco Romanelli en zijn joodse vriendin Rachel. In het vorige boek konden we lezen dat zij na het aanbreken van de oorlog onderdoken in een grot in de bergen, met een zware winter voor de boeg. Ik moest gewoon weten hoe dit afgelopen was en gelukkig pakt Joubert de draad van dit verhaal weer op. Hoe triest het ook is.

Ook van alle andere personages die we kennen uit Kind van de rivier en Pontenilo krijgen we te horen hoe het hen vergaat in het leven. Iedereen komt nog even aan bod en hoeveel mensen het ook zijn, het is geen moment verwarrend. Je weet als lezer nog precies wie iedereen is en zijn of haar verhaal kun je ook zo weer oproepen. Dat vind ik echt heel knap van Joubert.
Het boek eindigt met een deel waarin al de hoofdpersonen inmiddels in de zestig zijn. Een mooie en complete afronding van een groot aantal prachtige verhalen.





Villa Triste : EEN ABSOLUTE AANRADER

19 06 2013

Villa Triste

Villa Triste

Soms zit ik met stille handen boven m’n toetsenbord als ik een blog wil schrijven over een boek. Wat moet je vertellen over een boek waarin geschiedenis, liefde, verraad en moord zo prachtig beschreven wordt dat je iedereen dit boek in de handen wilt drukken? Ik zet de caps lock maar even aan: EEN ABSOLUTE AANRADER.

In september 1943 grepen de fascisten in Italië de macht nadat de regering een wapenstilstand met Eisenhower heeft gesloten. Een onwillige Mussolini sticht als marionet van de Duitsers de Republiek van Salò, het begin van een zeer bloederige periode en van grootscheepse jodenvervolging. Vanaf  dat moment streden 200.000 Partizanen waarvan 50.000 vrouw tegen de fascisten en de Duitsers.

Villa Triste , het hoofdkwartier van de Gestapo, vertelt het verhaal van twee zussen die bij de strijd rond Florence betrokken raken. In een lange proloog, verteld door Caterina, maken we kennis met de familie Cammaccio. Haar jongere zus Issa en broer Enrico trekken de bergen in om zich aan te sluiten bij het verzet, Caterina wordt verpleegster en raakt tegen haar zin betrokken bij de strijd.

In 2006 wordt een oude held uit het verzet vermoord aangetroffen in zijn appartement. In zijn mond en slokdarm vindt de politie een grote hoeveelheid zout. Inspecteur Pallioti vermoedt dat er meer achter steekt dan een inbraak met dramatische gevolgen. 

Lucretia Grindle vlecht beide verhaallijnen moeiteloos in elkaar in een verstilde stijl, met prachtige observaties en boeiende personages. Na 470 bladzijden is het verhaal helemaal rond en sla je voldaan het boek dicht (dat is ook iets dat niet kan met een ebook).

 “Waarom denken mensen altijd dat de held een man is?”, vraagt iemand zich af in het verhaal. Een retorische vraag in deze literaire thriller die van Vrij Nederland Villa Triste 5 sterren kreeg in de Thriller- en Detectivegids. Op Crimezone slechts 4, maar dat komt waarschijnlijk omdat Grindle een whodunnit heeft geschreven die meer een whendunnit en whydunnit is.





Oorlogsverhalen

2 05 2013

Ik heb iets met boeken over de Tweede Wereldoorlog. Altijd al gehad. Mijn ouders hadden de complete Lekturama serie ‘de Tweede Wereldoorlog’ en daar heb ik urenlang in zitten bladeren.
Verhalen over de oorlog begonnen voor mij tot leven te komen toen er bij mij op de lagere school uitgebreid aandacht werd besteedt aan 50 jaar vrijheid. Dat was in 1995 en ik zat toen in groep acht. Speciaal voor deze gelegenheid werd in de gemeente Skarsterlân de lesbrief ‘Opdat wij niet vergeten…’ uitgebracht. Een prachtige beschrijving van de oorlog in, onder meer, mijn woonplaats Joure. Ik schrok er dan ook van toen ik ontdekte dat het boekje tegenwoordig bijna niet meer verkrijgbaar is. Gelukkig heeft bibliotheek Joure  het nog wel te leen!

Mijn leeshonger naar oorlogsverhalen is na al die jaren nog niet gestild en dat heb ik vooral te danken aan het feit dat er nog heel regelmatig nieuwe boeken uitgebracht worden. De afgelopen jaren heb ik er alweer heel wat verslonden en daar wil ik, nu de herdenking en viering van 4 en 5 mei weer dichterbij komen, graag een aantal van met u delen.

Om te beginnen ‘Het meisje uit de trein’ van Irma Joubert.  Simpelweg een schitterend boek. De oorlog beleven door de ogen van een zevenjarig meisje is echt confronterend. Joubert weet op een prachtige manier de emoties en ervaringen van verschillende betrokkenen te beschrijven.

Na ‘Het meisje uit de trein’  verschenen ook nog ‘Kind van de rivier’ en vrij recent Pontenilo’Ook deze verhalen spelen zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dan in Zuid Afrika. Het derde deel in deze trilogie, ‘Kronkelpad’ is net uit. Die staat hoog op mijn verlanglijstje!

Dan nu een heel ander boek, Süskind’. Een klant in Lemmer raadde mij aan dit boek te gaan lezen en daar ben ik nog steeds erg blij om. Wat een verhaal!
De Duitse Jood Walter Süskind, die in de oorlog naar Nederland vluchtte, wordt door de Joodse Raad gevraagd beheerder te worden van de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam. Hiervandaan worden de Joden uit Amsterdam op transport gezet naar Westerbork. Een vreselijke taak, maar Süskind weet dankzij deze functie heel veel kinderen te redden door hen veilig te laten onderduiken. Uiteindelijk werd Süskind samen met zijn vrouw en dochtertje zelf op transport  gezet naar Westerbork. Een indrukwekkend verhaal dat vorig jaar verfilmd is.

In de categorie Young Adult Books werd ‘Een boek voor Hanna’ uitgegeven. Een erg mooi boek over de oorlogsbelevenissen van de 14 jarige Hanna die de kans krijgt naar Denemarken te vluchten en hier probeert een nieuw leven op te bouwen. Wanneer de Duitsers Denemarken binnenvallen wordt Hanna gearresteerd en naar Theresienstadt gedeporteerd. Hanna weet wonder boven wonder in de buurt te blijven van haar vriendinnen uit Denemarken en zij doen wat ze kunnen om te overleven. Niet opgeven, wat er ook gebeurt, dat was het motto. Ik was diep ontroerd.


‘Ik schrijf u vanuit het Vel d’Hiv’ 
is een verzameling van brieven en briefjes die geschreven zijn door joden die tijdens de grote razzia in Parijs opgepakt werden. Over deze zwarte bladzijde in de Franse geschiedenis werd, en wordt nog steeds, amper gesproken. De oorzaak is dat deze razzia, waarbij duizenden joden opgepakt werden, niet door de Duitsers, maar door de Franse politie uitgevoerd werd.
Tatiana de Rosnay gaf met haar boek  ‘Haar naam was Sarah’ eerder al aandacht aan deze gruweldaad en schreef het voorwoord van dit boekje met herinneringen aan die vreselijke dagen in het Vélodrome d’Hiver.

Dit waren de eerste  van een aantal van mijn favoriete oorlogsverhalen. Binnenkort zal ik de andere boeken die ik absoluut wil aanraden hier beschrijven.





Ieeeeeeh, wat draaft dêr?

11 04 2013

Naar catalogus

Naar catalogus

Ik lei justerjûn nei in tige slagge filosofylêzing yn bibleteek Snits lekker op bêd te lezen. Efkes de sinnen fersette want oars is it noch sa drok yn de holle. Ynienen hearde ik it lûd fan poatsjes flak boppe myn holle. Ik skeat oerein as wie ik stutsen en myn oare helte dy ’t krekt yn de earste sliep wie skrok wekker. En net samar wekker …. nee hy lei stiif fan de stress. ‘Wat is der oan’, rôp er. ‘Ik hearde wat oer myn kessen draven’ sei ik en tocht oan in mûs of sa. Foarsichtich helle ik myn kessen fuort en dêr draafde er hinne, in hiele dikke spin. Fuortendaliks smiet ik it kessen der wer boppe op en drukte it stiif oan. Mar in kessen yn in matras fuortdrukke dat slagget samar net en doe ’t ik wer seach woe er útnaaie. De oare helte hat doe it kessen der op drukt en ik bin fuort west om papieren bûsdoeken om it bist mei dea te meitsjen. (Ja, ik wit dat jo sa ’n bist ek bûten bringe kinne mar jim hawwe dit eksimplaar net sjoen, brr. Fan de measte spinnen hearre jo de poatsjes net!) Ik ha ‘m krigen al koste it wol wat muoite en in skjin kessensloop. Bah, wat jout dat in rommel. Grize blubber kaam derút it bist, ik koe der hast net fan sliepe letter. Earder yn de wike hiene we ek al sa’n grouwe jonge fan de sliepkeamerssouder helle en meastentiids binne se mei syn twaën. Ik hie dan ek al wakker socht om nûmer twa mar him net fine kinnen. Oant justerjûn dus. Fansels hawwe we yn de bibleteek boeken oer spinnen, sjoch hjir mar ris.

Wolst ek noch witte hokker boek as ik oan it lezen wie? ‘Villa Triste’ fan Lucretia Grindle in spannend boek oer de oarloch yn Florence en twa moarden dy’t no plak fûn hawwe en de konneksje dêr tusken. Lekker spannend.








%d bloggers liken dit: