Top tv-serie Hit & Miss

8 01 2014

Hit & Miss

Hit & Miss

In de eerste minuten maken de beelden meteen duidelijk dat je niet naar een doorsnee tv-serie gaat kijken. Een vrouw zit op een parkeerterrein te wachten op een man. Als hij verschijnt schiet ze hem uiterst koelbloedig neer. In de volgende scène staat de vrouw, Mia, onder de douche en glijdt de camera langzaam over haar lichaam om te onthullen dat ze een transseksueel is.
Ze werkt voor Eddie, een crimineel die domicilie houdt in een Chinees restaurant. Hij geeft haar een brief die met veel vertraging bij hem is bezorgd. De brief is van Wendy, de vrouw waarmee ze in haar “vorige” leven samenwoonde. Ze ligt op sterven en vraagt Mia of ze voor haar kinderen wil zorgen. Als ze bij de boerderij aankomt blijkt Wendy al overleden. Eén van die kinderen is de 11-jarige Ryan. Ryan is Mia’s zoon. Mia is Ryans vader.

Meer vertellen zou zonde zijn. Hit & Miss is een oncoventionele, gelaagde tv-serie. Verrassend, geweldadig, sensueel, humoristisch en met een prachtige Chloë Sevigny als kwetsbare transseksueel, die het geld dat ze verdient als huurmoordenares opzij legt voor een sekse-operatie. Door haar en de geweldig naturel acterende kinderen leef je helemaal mee met dit merkwaardige gezin.

Een absolute aanrader, zeker als je een beetje moe bent van al die Scandinavische speurders.





De thriller voorbij

9 10 2013

Derek B. Miller

Derek B. Miller

Eigenlijk is een blog te weinig om recht te doen aan deze literaire thriller van Derek B. Miller. Hij houdt in Nacht in Noorwegen namelijk heel veel ballen in de lucht, maar doet dat op een ontroerende en humoristische manier en eindigt zijn kunststuk in een adembenemende finale.

Na de dood van zijn vrouw is de 82-jarige Sheldon Horowitz vanuit de VS naar Noorwegen verhuisd om bij zijn kleindochter Rhea te gaan wonen. Horowitz is daar getuige van de moord op een vrouw door een Kosovaar. Hij vlucht met het zoontje van de vrouw en wordt daarna gezocht door Kosovaren, de politie en zijn kleindochter. Zijn ervaringen uit de Korea-oorlog gebruikt hij om uit handen te blijven van zijn achtervolgers.

Horowitz wordt geplaagd door een groot schuldgevoel over de dood van zijn zoon die in de Vietnamoorlog is omgekomen.  Hij ziet in het voor hem vreemde Noorwegen overal Koreanen en is constant op zijn hoede. Zijn kleindochter denkt dat hij begint te dementeren, hijzelf denkt er anders over en de schrijver laat dat verder in het midden.
Hij dompelt je gewoon onder in de gedachten van Sheldon en daar ligt de grote kracht van deze ongewone thriller. Sheldons herinneringen, zijn hallucinaties waarin hij met zijn overleden zoon door de jungle van Vietnam loopt, zijn  twijfels aan God en zijn gesprekken met een overleden vriend zijn prachtig en met veel humor beschreven.

Er is nog veel meer om te vertellen over dit boek dat de grenzen van de thriller oprekt. Over hoe gemakkelijk Miller alle personages neerzet, over de filosofische uitweidingen over het joodse geloof, over de existentiële vragen die hij stelt via Sheldon, maar dat kan niet op deze luttele vierkante centimeters.

Miller debuteert met deze thriller waarin hij als het ware Phillip Roth het boek De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween laat schrijven.
Rest alleen nog even dit, de voorkant heeft met de inhoud te maken en dat zie je niet zo vaak, maar goed dat is meer een afwijking van mezelf.





Verrassend goeie thriller van Rosamund Lupton

26 08 2013

Zusje

Zusje

Als bibliotheekmedewerker moet je een beetje bij blijven, maar soms struikel je wel ‘s. In de Bestsellerlijst van de CPNB staat deze week Zusje van Rosamund Lupton op nummer 4 achter verkoopkanonnen Dan Brown, Khaled Hosseini en Simone van der Vlugt.  
Lupton heb ik helemaal over het hoofd gezien, terwijl het niet zo vaak gebeurt dat een onbekende thrillerschrijfster zo hoog staat. Om het goed te maken heb ik Zusje in twee rukken uitgelezen en kan ik zeggen dat het boek terecht zo hoog staat.

Beatrice woont in New York als ze een telefoontje van haar moeder krijgt dat haar zus Tess verdwenen is. Ze reist onmiddellijk af naar Londen. Na 4 dagen wordt Tess gevonden in een verlaten toiletgebouw in Hyde Park. Nadat ze bevallen is van een doodgeboren zoon is ze in een diepe depressie geraakt en heeft ze zelfmoord gepleegd. Althans die conclusie trekt de politie. Beatrice gelooft niet in zelfmoord en gaat op onderzoek.

Tot zover niks bijzonders voor een thriller, maar wat Zusje doet uitstijgen boven het gros van de thrillers is de vorm waarin het verhaal wordt verteld. Beatrice schrijft een brief aan Tess om uit te leggen wat er is gebeurd. Zo komen we veel te weten over de band tussen de zussen, over het verleden dat overschaduwd is door de vroege dood van een broertje en over haar zoektocht naar de waarheid.

Lupton schrijft prachtig en weet vaak te ontroeren met Beatrice gedachten, maar verwacht geen snelle thriller. Lupton neemt de tijd voor het  verhaal. Als op het eind duidelijk wordt hoe alles in elkaar steekt, kun je alleen maar bewondering hebben voor de schrijfster. Vijf sterren voor Lupton.





Delete, hoe een leven langzaam wordt gewist

22 08 2013

Delete

Delete

Drones, Prism, idententiteitsdiefstal, sociale media, het zijn onzalige tijden als je een beetje op je privacy bent gesteld.
In Delete komt de inbreuk van een groep leerlingen die zint op wraak op een populaire, jonge lerares. Dankzij nerd en viespeuk Peter krijgen ze toegang tot haar Facebookaccount en mailbox. Langzaam zetten ze het leven van de nietsvermoedende lerares op de kop. 

De schrijfster wisselt elk hoofdstuk van perspectief en laat zo heel mooi zien hoe graag iedereen “erbij wil horen”. De aanleiding voor de wraak staat in geen verhouding tot de gevolgen, terwijl de groepsdynamiek ervoor zorgt dat er op een bepaald moment geen weg terug meer is.

In een vlotte stijl voert Van den Nieuwenhof langzaam de spanning op en krijg je gaandeweg een bloedhekel aan de leerlingen die al snel de stap maken van kwajongensstreek naar pure kwaadaardigheid.

Juultje van den Nieuwenhof won vorig jaar de Young Adult Thrillerschrijfwedstrijd van Crimezone met dit knappe debuut. Je wordt er niet vrolijk van, maar het zorgt er wel voor dat je alle privacy-instellingen van je accounts nog ’s naloopt.Goedgekeurd





Linwood Barclay : plotmeester

16 08 2013

Linwood Barclay

Linwood Barclay

Over Barclay’s thriller Kijk niet weg schreef ik al eerder, maar het kan geen kwaad om nog een keer aandacht te besteden aan deze onvervalste plotmeester.

In Het ongeluk veroorzaakt de vrouw van Glen Garber een ongeluk waarbij zij en twee andere mensen omkomen. Volgens de politie is er drank in het spel, maar Garber kan dit niet geloven. Wat volgt is een complex plot waarin handel in namaakartikelen, een corrupte agent en verraad een rol spelen.

Bij Barclay raak je nooit het spoor bijster. Hij fundeert zijn verhaal zo helder met een ingenieus plot dat je met elke wending verder het verhaal in wordt getrokken. De ontknoping zag ik niet aankomen ondanks mijn jarenlange thrillerervaring :-).
Doe je zelf een lol en zet de tv uit en blijf tot diep in de nacht wakker om dit boek (uit) te lezen.





Tweede Grindle opnieuw een aanrader

31 07 2013

Naar catalogus

Naar catalogus

Eerlijk gezegd ging het wat langs me heen in de jaren 70, het bloederige, linkse activisme van de Rote Armee Fraktion in West-Duitsland en de Rode Brigades in Italië. Nu zouden het op de eerste plaats terroristische organisaties zijn, toendertijd werd er nog veel gezegd en geschreven over de linkse idealen waar ze voor stonden. 

In De verloren dochter speelt de ontvoering van Aldo Moro in 1978 door de Rode Brigade een grote rol. Moro werd uiteindelijk dood teruggevonden in een kofferbak, doorzeefd met kogels. Hij stond op het punt om tot president gekozen te worden en zijn dood heeft een enorme impact gehad op de Italiaanse samenleving. Van sympathie voor de Rode Brigade is geen plaats in de nieuwe thriller van Lucretia Grindle, die met Villa Triste al een zeldzaam mooi boek heeft geschreven. Wel krijg je al lezende veel mee over het Italië in de jaren 70 en hoe de terreur van de Rode Brigades kon ontstaan. 

De verloren dochter is een verhaal waarin verleden en heden elkaar afwisselen om zo steeds meer prijs te geven over die ontvoering in 1978. Grindle beheerst de flashback als geen ander en schrijft met zachte hand het verhaal van een jonge Amerikaanse studente in Florence.

Zij komt niet terug van een vakantie met een oudere man op wie ze verliefd is. Haar vader en stiefmoeder zijn vanuit de VS naar Florence afgereisd om haar 18e verjaardag te vieren en slaan alarm.  Commissaris Pallioti en inspecteur Enzo Saenz, die we kennen uit Villa Triste, hebben in eerste instantie weinig trek om op zoek te gaan naar weer zo’n weggelopen tiener, maar als ze achter de identiteit van de man komen, lijkt het romantische uitje een regelrechte kidnapping. 

Net als in Villa Triste gaat het om keuzes met grote gevolgen en opnieuw weet Grindle de lezer het boek in te trekken. Misschien is het iets minder rijk als zijn voorganger, maar dit boek mag je domweg niet laten liggen.





Moderne western leest als een trein

23 07 2013

Urban Waite

Urban Waite

Urban Waite kreeg goede recensies voor zijn debuut Bloedrood is de nacht. Niets te verliezen is zijn tweede en speelt in hedendaags New Mexico, maar doet in alles denken aan een klassieke western. De verzengende hitte van de woestijn, de kroeg waar oliewerkers zich volgooien, een sheriff die last heeft van een burgermeester met te veel eigendunk, een bende en een echte outlaw.

De outlaw is Ray die na tien jaar terug keert naar zijn geboorteplaats. Hij werkt als huurmoordenaar voor een drugskartel en wil uit dat leven stappen als zijn baas hem nog een laatste opdracht geeft. De opdracht loopt helemaal uit de hand en Ray wil wraak nadat hem duidelijk wordt wat zijn baas al die jaren geleden heeft gedaan.

Waite hanteert een ingehouden stijl en verteltrant die goed past bij het verhaal waarin wraak en loyaliteit op elkaar botsen in een mooie climax. Waite schreef een rechttoe rechtaan thriller, die door zijn wisselend perspectief en de voortdurende dreiging van onheil, lekker leest in je strandstoel. Rest alleen de vraag of de uitgever het boek heeft gelezen want die kraaien op de voorkant slaan als een tang op een varken.








%d bloggers liken dit: