Koekoeksjong

9 12 2013

koekoeksjongHet ‘debuut’ The Cuckoo’s Calling van Robert Galbraith kreeg goede recensies. Zo bewees de schrijfster – niemand minder dan J.K. Rowling – dat ze ook onder een andere naam zonder hulp van haar reputatie een succesvol boek kan afleveren. Het was helemaal niet de bedoeling dat de lezers zouden ontdekken wie de werkelijke schrijver van dit boek was, maar die ontdekking maakte er wel een bestseller van.

Rowling kan boeiend schrijven, dat heeft ze al voldoende bewezen. Wie niet gecharmeerd is van magie en toverkunst en daarom Harry Potter links heeft laten liggen, heeft met Koekoeksjong de kans om toch van haar vaardige pen te genieten.

Koekoeksjong is een traditioneel detectiveverhaal. De speurder, privé-detective Cormoran Strike, een oud-militair met het uiterlijk van een bokser, een half been en een getroebleerde jeugd, komt door gesprekken en ouderwets speurwerk langzaam maar zeker tot de oplossing van de schijnbare zelfmoord van een beroemd fotomodel. Hierbij wordt hij geholpen door uitzendkracht Robin Ellacott. Een heel scala aan kleurrijke personages komt langs en Galbraith/Rowling weet die in enkele zinnen raak te typeren, waarbij ze onsmakelijke details niet altijd uit de weg gaat.

Koekoeksjong, een dikke pil van 519 bladzijden, heb  ik grotendeels op één dag uitgelezen. Niet erg gezellig voor mijn huisgenoten, wel een bewijs van veel leesplezier! Goed nieuws: het volgende deel rond het speurdersduo staat voor 2014 op het programma.

– Lees meer over het verhaal op Mustreads
Inkijkexemplaar op DeBoekerij met de eerste bladzijden





Noblesse oblige

19 08 2013

LeesditboekDe boeken in de succesvolle VakantieBieb-app zijn nog te lezen tot 1 september. Daarna moeten we wachten tot de herfstvakantie voor een nieuwe voorraad. De app LeesDitBoek geeft zo nu en dan ook een volledig boek weg. Op dit moment is dat Adel verplicht van Adèle van Zuylen. Tot 25 september is het boek gratis beschikbaar op tablet of smartphone. Wie het daarna wil lezen of liever een ‘echt’ boek in handen heeft kan het natuurlijk ook lenen in de bibliotheek.

Adel verplichtEline Beek is afgestudeerd filosofe. Ze heeft zojuist haar relatie beëindigd en heeft dringend een baan nodig. Die vindt ze via een advertentie in de krant. De tachtigjarige gravin Godelieve van Zantinghe heeft een onderzoekster nodig. Deze gravin, kinderloos maar kapitaalkrachtig en invloedrijk, brengt het gezegde ‘noblesse oblige’ (adel verplicht) in praktijk en zoekt misstanden en onrecht om aan de kaak te stellen en recht te zetten. In dit boek, zo te zien het eerste van een serie rond dezelfde hoofdpersonen, doen de gravin en Eline, geholpen door een oud-rechercheur en een hackster, onderzoek naar de producent van een vogelgriepvirus. Dit is uiteraard niet geheel zonder risico’s, want er zijn grote belangen in het spel.
Een vlot leesbaar verhaal met een actueel thema, leuk voor even tussendoor (want: niet te dik).

Adel verplicht is het debuut van Adèle van Zuylen. Volgens de uitgever is dit het pseudoniem van een telg uit oude, maar verarmde adel. Afgezien van de titel jonkvrouw hebben haar voorouders haar niets nagelaten. Zij gebruikt haar kennis van het milieu waarin ze is opgegroeid voor een reeks misdaadboeken met de bejaarde gravin Godelieve van Zanthinge en haar onderzoekster Eline Beek in de hoofdrollen.





Carl Mørck vs Harry Bosch

8 05 2013

Je ziet het overal, managers die zich bemoeien met de gang van zaken zonder al te veel verstand van die zaken. Kunnen ze beter niet doen want dat scheelt een hoop gedoe. Zeker als je de laatste thrillers van Jussi Adler-Olsen en Michael Connelly leest. In Het Marco-effect wordt Carl Mørck door zijn nieuwe baas gehinderd en in De zwarte doos heeft Harry Bosch te maken met een nieuwe manager die hem wil lozen. Gelukkig zijn beiden dwars genoeg om zich niks aan te trekken van de potloodslijpers en alleen daarom al staan beiden hoog in mijn lijstje favoriete speurders.

Naar de catalogus

Naar de catalogus

Het Marco-effect is het vijfde deel in de Serie Q en als vanouds banjert Mørck door het plot als een olifant in een porseleinkast. Marco is een 15-jarige jongen die, als in een Dickens-verhaal, erop uitgestuurd wordt om te zakkenrollen. Zijn oom Zola heeft zich een goeroe-status aangemeten en laat kinderen voor zich werken door in te breken, te stelen en bedelen.

Daarnaast speelt gesjoemel met ontwikkelingsgelden een rol en een verbrand lijk in een boot. Hiermee bevinden we ons op het terrein waar Adler-Olsen in uitblinkt. Hij laat de verschillende verhaallijnen naadloos in elkaar overlopen en voert de spanning lekker op doordat Marco zich los heeft gemaakt van de criminele clan, wat resulteert in een dagenlange achtervolging dwars door Kopenhagen.

Een lichte teleurstelling is dat de donkere toon uit het vorige deel niet terugkomt. Assad heeft zijn verwondingen overleeft en over zijn verleden komen we slechts mondjesmaat meer te weten. Wel heeft Assad voor ons de nodige spreekwoorden met kamelen in petto, tot grote ergernis van Mørck. Kortom, als je vijf kamelen door de woestijn laat draven dan is er altijd eentje als laatste thuis. Vier sterren.

Naar de catalogus

Naar de catalogus

Als Harry Bosch zijn nagel ergens tussen weet te krijgen dan duurt het niet lang of de boel gaat flink kieren. In De zwarte doos draait het om een moord tijdens de rellen in Los Angeles in 1992 na de vrijspraak van de agenten die Rodney King mishandelden. De waanzin van de rellen wordt prachtig beschreven door Connelly.

Bosch wordt met een collega door twee zwaar bewapende politiemannen van de ene plek naar de andere plek gedirigeerd omdat de rellen niet alleen een excuus voor plundering zijn, maar ook voor criminele afrekeningen. In een steeg is het lijk van een jonge Deense journaliste gevonden. Twintig jaar later buigt Bosch zich over de zaak waar hij in 1992 slechts kort onderzoek naar kon doen. Connelly kan als geen ander een puzzel neerleggen waar Bosch geduldig en volhardend mee bezig gaat. De dialogen staan weer als een huis, de psychologie is om van te smullen en het plot als altijd fantastisch.

In het net verschenen Crimezone-magazine beklaagt Peter in-mijn-jarenlange-ervaring-als-misdaadverslagever R. de Vries zich over het realisme in de Nederlandse thrillers, om daarna zonder blikken of blozen te melden dat schrijvers hem beter kunnen raadplegen voordat het boek verschenen is (misschien moet Peter ’s een tijdje aan het werk met een manager boven zich). Over Michael Connelly kan Peter niks zeggen, bijna achteloos verweeft hij zijn kennis van politieprocedures e.d. in zijn verhalen, waarmee hij in elk boek van zijn hand een weergaloze sfeer neerzet . Vijf sterren

ps.  Aardig is dat Kopenhagen een rol speelt in Michael Connelly’s thriller  en dat Nerderland een rolletje speelt in Het Marco-effect.





Let the sunshine in met Flavia de Luce

20 03 2013

Doe je zelf een lol en lees Alan Bradley’s serie over de voor eeuwig 11 jarige Flavia de Luce. Flavia is eigenzinnig, scheikundige,  zonnig, slim, kleurrijk, verrukkelijk, tegendraads, eigenwijs, grappig, eenzaam, wraakzuchtig, charmant, onzeker, ondernemend en nog veel meer.
Na een blog over De smaak van venijn [hier] en een blog over Het stroeve touw [hier], hoef ik Flavia eigenlijk niet meer aan te raden als middel tegen chagrijn, koude wind en stoffigheid, maar een kleine herinnering kan geen kwaad:

Let the sunshine in.

Naar catalogus

Naar catalogus

Om het feest helemaal compleet te maken nog even dit. Sam Mendes (o.a. American Beauty) wil een tv-serie maken over Flavia! Staat in Variety.





De geboorte van de detective

4 02 2013

Naar de catalogus

Naar de catalogus

In 1860 stond Engeland op zijn kop vanwege de gruwelijke moord op een driejarig jongetje. Het kind kwam uit een welgestelde familie, wat de reden was voor alle commotie. De politiek bemoeide zich ermee en de druk op de politie was zo groot dat Scotland Yard ingeschakeld werd. Niemand kon meer rustig slapen in zijn eigen huis zolang de dader niet gepakt was, aldus een parlementslid.

Het boek De vermoedens van Mr. Whicher van Kate Summerscale verscheen in 2008 en won de prestigieuze ‘The BBC Samuel Johnson Prize for Non-Fiction’.  In het boek wordt minutieus verslag gedaan van de moord en van het onderzoek van Mr. Whicher, een inspecteur die op de zaak wordt gezet als de plaatselijke politie dreigt te falen. Summerscale wist ondanks alle feiten die de revue passeren een spannend verhaal te schrijven.

Wat de zaak zo bijzonder maakt is dat hier de detective geboren wordt. Mr. Whicher heeft een totaal andere aanpak dan de plaatselijke politie, die een dienstmeid als hoofdverdachte ziet. Whicher ondervraagt alle betrokken en als een Sherlock Holmes avant la lettre deduceert en reduceert hij.

Naar de catalogus

Naar de catalogus

Wrang is dat Whicher de zaak oplost, maar door geknoei van de plaatselijke politie komt het niet tot een veroordeling en wordt hij zelfs op non-actief gezet. Hij begint een carrière als privé-detective en is daarin tamelijk succesvol.

Charles Dickens en Wilkie Collins waren zo gefascineerd door de zaak en vooral door Whicher, dat ze detectiveverhalen begonnen te schrijven.

Dat het boek verfilmd zou worden, was een kwestie van tijd. De degelijke BBC-verfilming wordt gedragen door Paddy Considine, die een geloofwaardige, rationele detective neerzet, eentje die tegen de stroom in en met de kiezen op elkaar, achter de waarheid komt. Daarmee is Whicher het archetype van al die detectives die na hem kwamen.





Venetië in tweevoud

15 01 2013

Een bijzondere stad als Venetië spreekt tot de verbeelding en vraagt erom gebruikt te worden als decor voor romans en verhalen.

Donna Leon, een Amerikaanse schrijfster met Ierse voorouders, woont al jaren in Venetië en voor haar bekende misdaadverhalen met commissaris Brunetti in de hoofdrol dient Venetië dan ook als setting. Deze detectives bevatten weinig expliciet geweld of bloedstollende spanning, maar hebben vaak wel actuele thema’s als basis voor een kalm verlopend, maar ondanks de aanwezige humor wat melancholieke verhalen. Venetië is prominent aanwezig, evenals de plaatselijke keuken. Na een aantal van deze verhalen is het als of je Brunetti, zijn gezin en de medewerkers op het politiebureau een beetje kent. En ook Venetië, zelfs al ben je zoals ik nog nooit geweest.

Hemelse juwelen

Na ruim 20 boeken in deze serie heeft ze nu iets heel anders gedaan.
Hemelse juwelen heeft in de bibliotheek een detective-sticker op de rug, maar er wordt geen moord gepleegd of opgelost in dit verhaal. Althans, geen recente.

MissionEigenlijk is het boek in opdracht geschreven. Het idee komt van Cecilia Bartoli, de Italiaanse mezzosopraan. Zij ontdekte de verloren gewaande aria’s van componist Agostino Steffani, die ze op haar cd Mission vertolkt. Bartoli raakte geïntrigeerd door het levensverhaal van Agostino Steffani (1654-1728), componist van zestien opera’s en talloze kamerduetten, wonend in Italië, Duitsland en Frankrijk, priester, diplomaat, mogelijk castraat, en zelfs spion. Hij werd ook verdacht van betrokkenheid bij de moord op graaf Königsmarck. Daarvoor zou Steffani bloedgeld hebben ontvangen, waarvoor hij ‘hemelse juwelen’ had gekocht.
Cecilia Bartoli heeft Donna Leon gevraagd de ontdekking van de manuscripten in een roman te verwerken. “Priester, diplomaat, spion, meestercomponist én een voorloper van Händel? door die combinatie moest ik aan Donna Leon denken”, aldus de zangeres.

Hemelse juweln

Het verhaal:
Caterina Pellegrini houdt evenveel van muziek als van haar geboortestad Venetië. Wanneer ze als muziekwetenschapper de kans krijgt om de nalatenschap van een onbekende componist te onderzoeken, hoeft ze niet lang na te denken. De erfenis blijkt te bestaan uit twee antieke kisten met brieven en andere papieren. Caterina hoopt op een muzikale ontdekking die haar doorbraak zou kunnen betekenen, maar haar opdrachtgever lijkt slechts uit op financieel gewin. Uit de brieven komt stukje bij beetje het intrigerende leven van Agostino Steffani naar voren. Hoe dieper Caterina graaft, hoe dringender haar vragen worden. Wat had de man te maken met de grootste moordzaak van zijn tijd? En wat is de rol van Moretti, de advocaat door wie Caterina voor deze opdracht is ingehuurd?

De speurtocht van Caterina brengt wat spanning in het verhaal, maar het draait toch vooral om de muziek. Dat Donna Leon verstand van zaken heeft is duidelijk, en een lesje muziekgeschiedenis is nooit weg. In elk geval kreeg ze mij zo ver dat ik naar werken van Steffani ben gaan zoeken op YouTube 😉
Boek en cd zijn gelijktijdig uitgebracht, een handig marketingconcept!


Dans van de doden

Geheel toevallig las ik meteen daarna nog een boek dat zich afspeelt in Venetië. In tegenstelling tot de hoofdpersonen uit de boeken van Donna Leon, die Venetianen zijn in hart en nieren, blijft de heldin in dit verhaal een buitenstaander. De stad is ook niet al te vriendelijk. Het is winter, koud en glibberig op straat, en er dreigen de nodige gevaren.
Ook David Hewson woonde jarenlang in Italië. Hij is bekend van zijn Nic Costa-thrillers die zich in Rome afspelen. Dans van de doden staat los van deze serie en heeft een vrouw in de hoofdrol, forensisch patholoog Teresa Lupo.

Dans van de doden

Het verhaal:
Het is carnaval in Venetië, maar Teresa Lupo is met een ander doel in de stad: haar tante Sofia is verdwenen. Er lijken geen aanwijzingen te zijn tot het moment dat Teresa de wijk Dorsoduro bezoekt en in aanraking komt met een man die het masker van de Pestdokter draagt. De zaak wordt complexer als er brieven opduiken waarin hints worden gegeven naar het Venetiaans verleden. Zijn ze verzonden door Sofia zelf? Of door haar ontvoerder? Of is er iemand die Teresa wil helpen het raadsel op te lossen?

Een verhaal met kleurrijke beschrijvingen van de stad en de verschillende personages, de nodige spanning en een bovennatuurlijk tintje. Sommige vragen blijven onbeantwoord. Wie is de figuur die zich de Graaf van Saint Germain noemt?

Venetië tijdens het carnaval is een toepasselijke setting voor deze boeiende thriller, die ik moeilijk weg kon leggen.

Op Crimezone staat een uitgebreide recensie.





Hurray for Peter May

5 09 2012

Wilson: "Er is hier niets, helemaal niets"

Wilson: “Er is hier niets, helemaal niets”

The Blackhouse speelt op Lewis, het noordelijkste deel van het grootste eiland van de Buiten-Hebriden.

Schrijver Peter May heeft hiervoor een aantal thrillers geschreven die spelen in Beijing.

Vanwege zijn “Chinese” thrillers is hij zelfs lid van de Chinese Crime Writers’ Association en mag hij voor z’n research een beroep doen op de Chinese politie, wat tamelijk bijzonder is.

Het lijkt een heel eind van China naar de Buiten-Hebriden, maar May produceerde voor de Schotse tv een serie over de Buiten-Hebriden en heeft er langere tijd gewoond.

Hij zegt in een interview dat hij zijn hart heeft verpand aan de eilanden en de bewoners en daar mogen we blij om zijn want The Blackhouse is een formidabele detective.

Eerst even Google Maps geraadpleegd zodat we weten waar Lewis ligt (als je op de kaart klikt krijg je een filmpje te zien van een eenzame motorfietser op Lewis, genaamd Wilson, die zijn camera 360 graden laat draaien met de woorden “Er is hier niets, helemaal niets”). 

In dat niets speelt The Blackhouse van Peter May. Al doet de titel anders vermoeden, het boek is gewoon vertaald in het Nederlands. Ondertussen wordt dit wel een heel lang blog als ik nog wat over The Blackhouse wil zeggen.

Naar de catalogus

Naar de catalogus

Eigenlijk kan ik daar kort over zijn. The Blackhouse is het eerste deel van wat een trilogie moet worden, The Lewis trilogy.

“De Schotse inspecteur Fin Macleod keert na 18 jaar terug naar zijn geboorte-eiland Lewis, waar een moord is gepleegd die een sterke gelijkenis vertoont met een moord in zijn huidige woonplaats Edinburgh.”

Dat is de korte omschrijving uit de catalogus en het begin van een detective die je volledig meesleept. Het eiland Lewis en zijn bewoners worden door May prachtig neer gezet. Het kale eiland waar de westenwind vrij spel heeft en de oceaan tegen de rotsen beukt, is het decor van een verhaal waar langzaam de schillen van de ui worden gepeld. Met Het strand van de verdronkenen van Domingo Villar hebben we er zo maar een nieuw subgenre bij, detectives die spelen aan het eind van de wereld waar de wind vrij spel heeft en de mensen het liefst niet open doen als de deurbel gaat.

Op Lewis moeten ze ook maar een Crime Writers’ Association oprichten, met May als enige lid. Ik heb in ieder geval het tweede deel besteld bij de boekhandel, The Lewis man. In het Engels, want ik wil niet te lang wachten.








%d bloggers liken dit: