Awesome John Green

1 08 2012

Naar catalogus

Naar catalogus

De 16-jarige Hazel is de heldin van het boek Een weeffout in onze sterren van John Green. Hazel vindt zichzelf niet knap, maar dat vindt geen enkele 16-jarige van zichzelf.
Ze heeft humor en last van humeurigheid.
Haar lievelingsboek heeft ze al tientallen keren gelezen en ze gaat al drie jaar niet naar school.
Omdat ze sinds drie jaar in geleende tijd leeft dankzij experimentele medicijnen die haar kanker onderdrukken.

Ze weet niet hoe lang ze nog te leven heeft en spendeert haar tijd tussen een door haar verfoeide praatgroep en de soms verstikkende zorg van haar moeder. In de praatgroep ontmoet ze Gus die ze lang op afstand weet te houden maar met wie ze een onverwachte band krijgt.

John Green weet met groot gemak alle sentimentele valkuilen te omzeilen en heeft een prachtig boek geschreven over een leven beheerst door kanker, een bijwerking van het leven volgens Hazel.

In zijn milde en humoristische stijl is het een boek over leven, liefde en dood dat meteen bij mijn favoriete boeken op de plank mag.


PS. Bijzonder is dat het boek deels in Amsterdam speelt, de stad waar Green writer in residence was in het voorjaar van 2011. Daar heeft hij het boek afgemaakt en zelfs nog even tijd gevonden om het YAB in de bieb van Joure officieel te openen (zie filmpje)





John Green leest voor.

1 12 2011

Het is nog even wachten op de vertaling van het laatste boek van John Green, maar voor de diehard-fans leest één van onze favoriete schrijvers het eerste en het tweede hoofdstuk voor van The Fault in our Stars, het boek dat voor een groot deel in Nederland speelt.

Hoofdstuk 1 ongeschoren, hoofdstuk 2 geschoren.

En als extraatje broer Hank die op zijn eigen manier het alfabet langs loopt. Typ een vraag in bij Google en kijk wat er het meest gevraagd wordt bij een letter van het alfabet. Google weet het antwoord. Hoogtepunt: “Why are we here?”, waarop Hank zich afvraagt waarom je dat in vredesnaam aan Google vraagt…





John Green plays domino

8 06 2011

Awesome writer John Green came all the way to the library of Joure to tip over a bookdomino with his novel Paper Towns to open the special section of Young Adult Books.

After this task he spoke with students from the Bornego College 3VWO about his work, life and dog. You can watch him in the movie below. Sorry about the overall darkness of the movie but it’s what writers have to say, rather than how they look like. Isn’t it?
Enjoy the 50 minutes for John talks the way he writes, awesome.

Pictures





The Hunger Games & The Hungry Games

3 04 2012

The Hunger Games draait in de bioscoop en al ken je de boeken van Suzanne Collins niet, de verfilming is een aanrader. Jennifer Lawrence is een prachtige Katniss. De film is retespannend en ziet er prachtig uit, de bewoners van The Capitol spatten van het doek met hun uitbundige kleren en make-up. Kortom, verplicht kijken in de bioscoop en niet downloaden.

Hank Green, de nog drukkere broer van John Green, heeft ter ere van de film zijn eigen The Hungry Games in het leven geroepen. Hij en zijn vriend bakken koekjes met vulling. De ene helft heeft lekkere vulling, de andere koekjes zijn gevuld met augurken, mosterd e.d. Als je het spel The Hungry Hippo’s wint krijg je een good cookie, verlies je, dan ligt er een bad cookie voor je klaar. Flauw, zeker, maar ook weer hilarisch vanwege de meligheid.





Tsjik, roadtrip

16 11 2011

Tsjik van Wolfgang Herrndorf

Naar de catalogus

Je bent een geluksvogel, ik heb dit boek uit en jij kan het nog gaan lezen.

Tsjik is een roadtrip van twee 14 jarige jongens in een gestolen Lada. Maik die door zijn ouders aan z’n lot wordt overgelaten en Tsjik omdat dat gemakkelijker is dan Andrej Tsjichatsjorov.
Beiden hebben geen Facebookvrienden om het zo maar te zeggen. Als Maiks vader twee weken op zakenreis gaat met zijn strakke secretaresse, zijn moeder weer in rehap en het gazon gesproeid is, beginnen ze een roadtrip naar Walachije, Duits voor Nergensland.

Wat volgt is een hilarische reis, met een kennisquiz om het grootste toetje te verdienen, een ex-nazi met geweer, een politie-achtervolging en een poging om hun naam in een korenveld te schrijven met de Lada. Een einmalige trip. Razendknap geschreven, het kan zo op je leeslijst, en bij mij hoef je niet meer aan te komen met gezwam dat die Duisters geen gevoel voor humor hebben. Bovendien zijn Maik en Tsjik allebei op hun eigen manier verliefd en dergelijk gedoe is altijd leuk.

Wolfgang Hernndorf weet als striptekenaar de vaart erin te houden en dat zorgt ervoor dat dit boek leest als een roadtrip die veel te kort duurt.
Awesome zou John Green zeggen en als hij Duits sprak; einzigartig, wunderbar und großartig. Een vette aanrader.





Tip vd Mnd : Young Adult

28 04 2011

Wat lag er meer voor de hand om als nieuwe Tip vd Mnd de longlist van de Diopraphte Jongeren-literatuurprijs 2011 uit te kiezen…
Young Adult is HOT en de boeken op de longlist zijn interessant, ontroerend, hilarisch, verrassend, poëtisch, schrijnend en ga zo maar door. Van het lichtvoetige, maar ontroerende Mierenkolonie van Jenny Valentine naar het sprankelende Ik ben de sterkste van Christian Frascella. Met Mama Tandoori van Ernest van der Kwast en De Nederlandse maagd van Marente de Moor laat de longlist mooi zien dat de grens tussen Young Adult en literatuur net zo onnodig is als die tussen Nederland en België. In de bibliotheek staan deze maand de titels van de longlist volop in de schijnwerpers.

Longlist Grote Jongerenliteratuurprijs 2011

De longlist

De longlist

 


De boeken met recensies:

David Almond – Slangenkuil
Martyn Bedford – Het Flip-effect
Judy Blundell – Ik lieg maar één keer
Thijs de Boer – Vogels die vlees eten
Christian Frascella – Ik ben de sterkste (dit vindt het SuderBlog ervan)
Fabio Geda – In de zee zijn krokodillen
John Green en David Levithan – Will Grayson will grayson (dit vindt het SuderBlog ervan)
Rindert Kromhout – Soldaten huilen niet
Ernest van der Kwast – Mama Tandoori (dit vindt het SuderBlog ervan)
Benny Lindelauf – De hemel van Heivisj
Amanda Maxwell – Als ik dat had geweten
Paul Mennes – Het konijn op de maan
Bart Moeyaert – Het Paradijs
Marente de Moor – De Nederlandse maagd
Francisco X. Stork – Marcelo en de echte wereld (dit vindt het SuderBlog ervan)
Colm Toibin – Brooklyn (dit vindt het SuderBlog ervan)
Jenny Valentine – Mierenkolonie
David Vann – Legende van een zelfmoord
Robert Williams – Luke en Jon (dit vindt het SuderBlog ervan)
Floortje Zwigtman – Spiegeljongen





Een brief aan Jong Volwassenen

9 03 2011

Beste Jong Volwassene,

De aanhef is misschien een beetje vreemd, maar dat is deze brief sowieso voor jou, gewend als je bent aan sms, tweets en chat. Vreemd en lang, maar blijf even hangen.

Jong Volwassene, wat is dat? In de VS noemen ze je een Young Adult, dat heb ik vertaald, vandaar. De brief is voor jou als je de 15 maar nog niet de 25 gepasseerd bent.  Ik had er adolescent neer kunnen zetten, maar dat klinkt alsof er iets met je aan de hand is en daar werd de aanhef niet beter van.
Ik schrijf je in de hoop dat je je mobiel een tijdje in de la wilt leggen. Dat je met je hoofd niet voor World of Warcraft gaat zitten. Dat je niet de hele middag bij Doppio op één bakje koffie doorbrengt. Dat je het sporten ’s een weekje overslaat.

Deze brief gaat over een boek. Will Grayson, will grayson van John Green en David Levithan.
Will Grayson is 16 jaar en leeft volgens het motto als je je mond maar houdt overkomt je ook niks en gaat het leven wel goed. Zijn vriend Tiny Cooper is ondanks zijn voornaam een boom van een vent, luidruchtig en homo. 
will grayson is depressief en eenzaam en heeft slechts een vriendin, Maura, die er al niet veel beter aan toe is als hij.

De schrijvers laten Will & will om de beurt hun verhaal vertellen. Over verliefd worden of liever niet verliefd worden, over gevoelens voor jongens i.p.v. meisjes. Over vriendschappen die mis gaan, over vriendschappen die zijn misgegaan en weer goed komen. Over hoe je leven er uit ziet als je jezelf laat zien aan anderen.  Over hoe het verhaal onvermijdelijk afstevent  op een ontmoeting tussen Will en will (twee fenomenale hoofdstukken waar eerst Will aan het woord is en daarna will)
Het boek eindigt met een musical geschreven door en over Tiny Cooper, een musical die tot het laatst toe word herschreven omdat er voortdurend van alles gebeurt. Voor zover ik verstand heb van musicals, kan ik je vertellen dat dit de beste musical aller tijden is. Op papier dan. Geweldige liedjes, levensechte decors en ontroerende scènes.

Kortom, doe je zelf een lol en ga dat geweldige boek lezen.

De heu,
Robert (de 25 gepasseerd maar diep in zijn hart nog een Young Adult)








%d bloggers liken dit: